Η εκπαίδευση ως παράγοντας μεταρρύθμισης

Το παράδειγμα της Σιγκαπούρης, που επένδυσε στην εκπαίδευση των πολιτών για να αναπτυχθεί, προβληματίζει.

Η επένδυση στην εκπαίδευση των πολιτών και η αξιοποίηση του ανθρώπινου κεφαλαίου είναι ο μόνος τρόπος, για να επιτευχθεί ανάπτυξη και να μεταβληθεί το ΑΕΠ ολόκληρων χωρών.

Είναι γνωστό ότι η αξιοποίηση του ανθρώπινου κεφαλαίου μπορεί να μεταβάλλει το ΑΕΠ ολόκληρων χωρών. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος, για να επιτευχθεί ανάπτυξη. Η συγκεκριμένη δήλωση είναι πολύ γενική και χρησιμοποιείται από πολλούς ανθρώπους ως κατακλείδα. Μπορούμε να το προσδιορίσουμε ποσοτικά; Κάθε άνθρωπος χωρίς στοιχεία είναι ακόμα ένας άνθρωπος χωρίς γνώμη, οπότε γιατί να μην τον χρησιμοποιήσουμε ως case study;

Το 1960 η Τζαμάικα και η Σιγκαπούρη έμοιαζαν κατά πολύ. Αμφότερες ήταν τέως Βρετανικές αποικίες και μικρές υποτροπικές νησιωτικές χώρες. Είχαν περίπου το ίδιο ΑΕΠ ανά κεφαλή και παρόμοιο πληθυσμό. Από τη δεκαετία του ΄60, η Σιγκαπούρη ξεκίνησε μια προσπάθεια με βασικό γνώμονα την ανάπτυξη του λαού της μέσω της εκπαίδευσης. Απεναντίας, η Τζαμάικα συνέχισε να βασίζει την οικονομία της σε βιομηχανίες χαμηλής εξειδίκευσης, όπως η γεωργία, ο τουρισμός και η μεταλλευτική.

Πλέον, το 2018 η Σιγκαπούρη αποτελεί μια εξ ολοκλήρου βιομηχανοποιημένη χώρα. Βρίσκεται 3η στην παγκόσμια κατάταξη, στη χρήση υπολογιστών και ηλεκτρονικών συσκευών. Κατατάσσεται πολύ ψηλά στα τεστ αξιολόγησης όσον αφορά τα Προγράμματα Διεθνούς Αξιολόγησης Μαθητών (PISA). Το τελευταίο στοιχείο είναι η καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς που αμφισβητούν τα προγράμματα PISA. Τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός, ότι διαθέτει άριστη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και δημόσιες υπηρεσίες. Μάλιστα, οι δημόσιες υπηρεσίες της είναι τόσο πολυτελείς όσο τα ξενοδοχεία 5 αστέρων.

Η Τζαμάικα είναι ακόμα υπανάπτυκτη. Η οικονομία της βασίζεται στον τουρισμό και εμφανίζει χαμηλότερο κατά κεφαλή ΑΕΠ. Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι χώρες οι οποίες εστιάζουν στην ανάπτυξη του λαού τους είναι περισσότερο ευημερούσες σε βάθος χρόνου.

Ακριβώς όπως το Ντουμπάι, η Σιγκαπούρη μπορεί να επικριθεί για την απολυταρχική ηγεσία της. Οι επικριτές αποδοκιμάζουν το μοντέλο των 2 χωρών ισχυριζόμενοι ότι επωφελούνται μόνο από το καθεστώς χαμηλής φορολογίας. Η κριτική αυτή είναι άκρως υπεραπλουστευμένη αν όχι αφελής και αποτελεί μεροληπτική προσέγγιση. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, τότε η Βουλγαρία και η ΠΔΓΜ θα είχαν εξίσου ακμάζουσες οικονομίες.

Η έννομη τάξη δεν φαίνεται να συνιστά καθοριστικό παράγοντα για φιλόδοξα άτομα τα οποία μετακομίζουν στην περιοχή, ώστε να επωφεληθούν από τις επαγγελματικές ευκαιρίες που προσφέρει η χώρα.

Το 33% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι κάτω των 18 ετών και οι περισσότεροι εξ αυτών ζούνε σε αναπτυσσόμενες χώρες. Την επόμενη δεκαετία, τα ταλέντα ανά τον κόσμο θα βοηθήσουν να δημιουργήσουμε όχι μόνο τους λύτες προβλημάτων, αλλά επίσης και τους αυριανούς ανιχνευτές προβλημάτων.

 

CountryPopulationGDP per Capita
1960201819602018
Singapore1.646.0005.607.000$2.279$52.960
Jamaica1.629.0002.880.000$2.213$4.868